Column

donderdag 8 september 2011

8 bij 8 mm groot was Wilhelmina toen ik haar voor het eerst zag op de achterkant (of is het de voorkant) van een dubbeltje. Getooid met kroontje en een minuscuul klein pareltje in haar oor. Als klein meisje was ik direct gefascineerd. Nu een kwart eeuw later ben ik dat nog steeds. Niet alleen met grootse historische vrouwen, maar juist ook met de geschiedenis van de Europese koningshuizen in het algemeen. De discussie rond de taken van ons koningshuis is daarom een die ik met enig hartzeer volg. Hoe kan het toch zo zijn dat sommige Nederlanders zich sterk verbonden voelen met ons koningshuis terwijl anderen haar zien als overbodig sediment van onze staatskundige geschiedenis? Regelmatig vraag ik mij af hoe ik mijn eigen lidmaatschap van D66 vereenzelvig met mijn liefde voor ons koningshuis. Op dergelijke momenten kijk ik verlangend naar de VVD. Het moet toch heerlijk zijn onverstoord liberaal én oranjegezind te zijn. Toch krijg ik een ongemakkelijk gevoel als Bolkestein in de volkskrant over deze kwestie zegt: 'Laten die Kamerleden zich bezighouden met andere aangelegenheden.' lees verder...