Column: De duale handreiking

zondag 2 oktober 2011

Dat dualisme vooral een theoretisch concept is en door de bank genomen slecht overeenkomt met de werkelijkheid is een conclusie die al vaak getrokken is. Alle illusies die ik bij het aantreden van D66 in de Friese Staten nog had, omtrent de scheiding tussen een bestuur dat louter bestuurt en een volksvertegenwoordiging die dit bestuur controleert, waren dan ook snel verdwenen. Al in de allereerste commissievergadering waar Johannes Kramer als gedeputeerde aantrad, werd een werkelijk vernietigend rapport van de noordelijke rekenkamer door de FNP-fractie gediskwalificeerd met woorden in de trant van ‘waarom nou toch zo negatief er gebeuren binnen dit beleidsprogramma toch ook een heleboel goede dingen’. Dat Kramer dit beleid pas een halve dag onder zijn hoede had en niemand hem enig falen aan zou rekenen deed er al helemaal niet meer toe. De FNP-fractie wou laten zien dat zij achter hun gedeputeerde stond. Alle goede bedoelingen ten spijt, dualisme als scheidend kader tussen bestuur en vertegenwoordiging is in de praktijk een utopie. We moeten haar dan ook niet zien als vast onderdeel van het takenpakket van onze volksvertegenwoordigers maar eerder als denkkader waaraan deze politici hun handelen kunnen ijken en toetsen. Dualisme is daarmee niet een opdracht maar een keuze. En ook nog een keuze die maar weinig gemaakt wordt. lees verder...